Kosten van containerbars, lay-outs en modulaire bouwopties: een complete gids

Een containerbar is een bar die is ingebouwd in een of meer ISO-zeecontainers, en de business case ervoor is smal maar zeer sterk: de hele locatie wordt in een fabriek vervaardigd en ingericht, geleverd als een standaard 20ft of 40ft-eenheid en in één ochtend op de locatie gehesen. Als je een biertuin opent met een huurcontract van drie jaar, een dakterras boven een parkeergarage, of een festivalbar die twee keer per seizoen moet verhuizen, dan is die snelheid en mobiliteit het product. De industriële look is een bonus, niet de reden waarom mensen kopen.

Exploitanten komen meestal vanuit twee richtingen tot het idee van de containerbar. Sommigen exploiteren al een vaste locatie en willen een tweede, minder risicovolle vestiging die kan worden verplaatst als de bezoekersaantallen veranderen. Anderen zijn evenementen- of horecabedrijven die een mobiel apparaat kopen dat tientallen ladingen en herinstallaties moet overleven zonder zijn afwerking te verliezen. Beide groepen stellen uiteindelijk dezelfde vier vragen: wat kost het, hoeveel bruikbare ruimte krijg ik eigenlijk, wat heeft de gemeente nodig en wie moet het bouwen.

Deze gids beantwoordt deze in volgorde. Het behandelt de structuur en werkelijke afmetingen, de belangrijkste configuratietypes en de locaties waar ze geschikt voor zijn, een kostenmodel met verstandige toleranties, de indeling van de toonbank en de gastenstroom, compliance en nutsvoorzieningen, hoe je een fabrikant van containerbars moet doorlichten, transport- en installatielogistiek, en hoe onderhoud eruit ziet over een periode van vijf jaar.

De containerschaal is het goedkope onderdeel. Inrichting, nutsvoorzieningen en compliance slokken normaal gesproken 55 tot 70 procent van het budget van een containerbar op, dus zet dat vast voordat je de containerprijzen gaat vergelijken.

Basisprincipes van de containerbar: structuur, afmetingen en materialen

Een containerbar begint als een Cortenstalen ISO-container. Dat is van belang omdat de hoekstukken, en niet de muren, de last dragen. Elk gietstuk is ongeveer 178 bij 162 bij 118 mm groot, en elke kraanlift, stapeloperatie en twist-lock-bevestiging is afhankelijk van de deugdelijkheid van deze acht punten. Als een gebruikte container vervormde gietstukken, gescheurde lasnaden eromheen of een ontbrekende CSC-plaat heeft, loop dan weg; de reparatiekosten zullen de besparing opslokken die u dacht te realiseren.

Interne afmetingen drijven al het andere. Een standaard 20ft container geeft u ongeveer 5,90 m lengte, 2,35 m breedte en 2,39 m hoogte, wat neerkomt op ongeveer 13,9 m² vloer. Een kubus van 40 voet hoog geeft ongeveer 12,03 m bij 2,35 m bij 2,69 m, of ongeveer 28,3 m². Die 300 mm extra stahoogte in een high cube is niet cosmetisch: het is het verschil tussen een comfortabele achterbar met bovenblad en een krappe bar waar het personeel bukt.

Bij het snijden van openingen veroorzaken onervaren fabrikanten problemen. Een doorgeefluik van 2,4 tot 3,0 m in een zijwand van 20 voet neemt een groot deel van de stijfheid van het gegolfde paneel weg, dus de opening moet worden omlijst met een gelast portaal van vierkante buis - gewoonlijk een wand van 100 bij 100 mm bij 3 mm - die weer in de boven- en onderrails is vastgemaakt. Het doorzagen van beide lange wanden van dezelfde 20ft-eenheid zonder een ontworpen frame is een veel voorkomende sluiproute die later zichtbaar wordt als een verkeerde uitlijning van de deur en het binnendringen van water.

De isolatiekeuze bepaalt of de bar in februari bruikbaar is. Voor een locatie die het hele jaar door geopend is, zijn polyurethaan- of PIR-sandwichpanelen van 50 mm in de muren en 75 tot 100 mm in het plafond het werkminimum in gematigde klimaten; spuitschuim op 50 tot 80 mm is een alternatief dat lastige hoekjes beter afdicht. Voeg in warme klimaten een reflecterende dakcoating toe en verduister de naar de zon gerichte muur. Vloeren zijn doorgaans 18 mm multiplex over de stalen dwarsbalken, afgewerkt met 2 mm vinyl, 3 mm rubber of een afgedichte betonlook dekvloer. Voor een buitenserviceruimte dient u een antislipafwerking op te geven; gemorst bier op glad vinyl is een aansprakelijkheidsclaim die nog moet plaatsvinden.

• Bevestig staaldikte van 2,5 tot 4,0 mm op wanden en rails; dunwandige exemplaren buigen onder kraanbelasting.
• Controleer of de hoekstukken leesbare CSC-markeringen hebben als het apparaat ooit een grens overschrijdt.
• Vraag naar het verfsysteem: epoxy-zinkprimer van 60 tot 80 micron plus een polyurethaan toplaag is een redelijke buitenspecificatie.
• Vereist voor elke opening een wapeningstekening voordat de fabricage begint.
• Dring aan op een condensatieplan: een afgedichte dampremmende laag aan de warme kant, niet alleen isolatieplaat.

Twee cijfers bepalen of een containerbar genereus of krap aanvoelt: 2,35 m interne breedte en 2,39 m stahoogte. Als u meer dan één persoon achter de toonbank plant, begin dan met een 40ft high cube.

Containerbalkconfiguraties: zes buildtypen vergeleken

De meeste starters gaan ervan uit dat er één containerbar is en dat deze lijkt op degene die ze op een dak hebben gezien. In de praktijk wordt de categorie opgesplitst in zes herkenbare configuraties, en het kiezen van de verkeerde is de duurste fout in het project – duurder dan welke keuze dan ook voor een afzonderlijk onderdeel, omdat deze na fabricage niet kan worden hersteld.

De enkele 20ft hatchbar is het toegangspunt en nog steeds het meest winstgevend per vierkante meter, omdat u vanaf een toonbank verkoopt in plaats van mensen binnen te laten zitten. De beperking is het weer: het personeel werkt in een box met een raam en de rij staat buiten. De 40ft hoge kubus taproom lost dat op door zes tot tien zitplaatsen binnen toe te staan ​​en een goede achterbar, tegen ongeveer het dubbele van de kostprijs, maar met een veel beter handelsprofiel bij nat weer.

Uitbreidbare eenheden veranderen de geometrie in plaats van het aantal containers. Een model met dubbele vleugels is 2,35 m breed en kan tot 6 m of meer worden uitgevouwen door twee zijsecties op hydraulische of handmatige sledes uit te klappen. Dit betekent dat één enkele unit 40 m² bruikbare vloer kan leveren terwijl hij nog steeds op een standaard dieplader rijdt. De wisselwerking is mechanische complexiteit en een langere inbedrijfstellingsstap op locatie – budget een halve dag voor implementatie en nivellering.

Gestapelde gebouwen van twee verdiepingen zijn de oplossing als het land klein is, maar er veel bezoekers komen. Een begane grond voor service en een eerste verdieping voor zitplaatsen en toiletten is de klassieke opstelling, met een buitentrap en een dakterras erboven. Deze projecten hebben technische input nodig voor het gestapelde lastpad, en ze hebben een kraan nodig met voldoende reikwijdte om de bovenste eenheid nauwkeurig op twistlocks te plaatsen - een mobiele kraan van 25 ton is het gebruikelijke minimum.

Veel exploitanten voegen uiteindelijk een klein horeca-bijgebouw toe in plaats van alles in de barbox te stoppen: een lounge, een groene ruimte voor het personeel of een paar gastensuites boven een bestemmingslocatie. Een snel te monteren containerkamer in hotelstijl is een praktische manier om die ruimte toe te voegen zonder een tweede bouwprogramma.

Snel te monteren containerruimte in hotelstijl voor bijgebouwen in de horeca Voegt snel gasten- of personeelsruimte op hotelniveau toe, met een eigen badkamer, bed, kledingkast en weerbestendig dak voor resorts en tijdelijke accommodaties. Bekijk Product →

Vouw- en inklapbare units verdienen een aparte vermelding omdat ze eerder een logistiek probleem dan een ontwerpprobleem oplossen. Een opgevouwen eenheid van 6 meter is een fractie van de ingezette hoogte, dus er kunnen er vier in één enkele 12 meter hoge kubus worden vervoerd – het verschil tussen het verplaatsen van één staaf per vrachtwagen en het verplaatsen van vier. Voor een operator die een circuit van vijf of zes locaties beheert, verandert de economie volledig.

Kies de configuratie op basis van hoe vaak de unit zal bewegen. Verplaats hem één keer per jaar en een vaste kubus van 12 meter hoog wint; verplaats hem zes keer per seizoen en een opvouwbare eenheid betaalt zichzelf alleen al in de vracht terug.

Wat een containerbar kost: een kostenmodel met echte toleranties

Gepubliceerde prijzen voor containerbars zijn op zichzelf bijna nutteloos, omdat een kale schil en een handelsplatform twee verschillende producten zijn met een viervoudig prijsverschil. De eerlijke manier van plannen is door het getal op te bouwen uit componenten en vervolgens een onvoorziene gebeurtenis toe te passen. Op een typische kant-en-klare enkele 20ft-bar is de schaal goed voor ongeveer 15 tot 20 procent van het totaal; schrijnwerk, koel- en tapsystemen nemen nog eens 30 tot 40 procent voor hun rekening; elektriciteit, sanitair en ventilatie nemen 15 tot 20 procent in beslag; en vracht-, kraan- en bouwwerkzaamheden nemen de rest in beslag.

Drie kostendrijvers domineren. De eerste is de specificatie van de koude kant: een tweedeurs onderbouwkoelkast kost een paar honderd dollar, een op afstand bedienbare inloopkoeler met een condensatie-eenheid buiten kost enkele duizenden dollars. De tweede is de balie: RVS met een gelast onderstel en een glazenwasseraansluiting kost veelvouden van een met hout bekleed barblad. De derde is naleving: brandwerende bekledingen, vetafscheiders, toegankelijke toonbankhoogtes en certificering brengen allemaal kosten met zich mee die kopers routinematig vergeten te budgetteren.

Geografie is belangrijker dan de meeste citaten toegeven. Een eenheid die in een Chinese fabriek wordt gebouwd en naar Zuidoost-Azië wordt verscheept, concurreert op een heel andere kostenbasis dan een eenheid die in West-Europa wordt vervaardigd, en accijnzen, vracht- en installatiearbeid kunnen de geleverde prijs met 30 procent of meer in beide richtingen doen schommelen. Vergelijk altijd geleverde en geïnstalleerde cijfers, nooit af fabriek cijfers.

In de onderstaande grafiek wordt gebruik gemaakt van een index in plaats van een valuta, zodat deze voor alle markten bruikbaar blijft. Een kale 20ft-schil is vastgesteld op 100, en elke configuratie wordt uitgedrukt ten opzichte van die basislijn op een kant-en-klare basis, inclusief uitrusting en standaarduitrusting, maar exclusief grond, licentiekosten en personeel.

Lees het als een planningsinstrument in plaats van als een prijslijst: de index laat zien waar het geld naartoe gaat naarmate de complexiteit toeneemt, en legt het punt bloot waarop een tweede container goedkoper is dan een meer uitgebreide afzonderlijke eenheid.

Het eerste dat het diagram laat zien, is hoe snel de shell een ondergeschikt regelitem wordt. De overstap van een kale bak op 100 naar een gemonteerde luikbalk op 145 betekent dat de uitrusting alleen al ongeveer 45 procent van de cascoprijs waard is – en in de praktijk is dit bij kleinere eenheden vaak meer. Kopers die hard onderhandelen over de containerprijs en de uitrusting niet specificeren, optimaliseren de verkeerde 20 procent van het budget.

De tweede observatie is de sprong tussen de 20ft hatchbar op 145 meter en de 40ft taproom op 210 meter. Die stap van 65 punten levert ongeveer 14 extra vierkante meter op, volledige stahoogte, zitplaatsen binnen en een goede bar aan de achterkant, wat een sterk rendement is als de site het hele jaar door handel ondersteunt. Het is een slecht rendement als de locatie alleen in de zomer open is.

Ten derde bevindt de uitbreidbare dubbele vleugel zich op 265 meter hoogte zo dicht bij de 12 meter hoge tapkamer dat de beslissing eerder op logistiek dan op kostenniveau moet worden genomen. Als de toegang tot de locatie geen last van 12 m kan dragen, wint de uitbreidbare standaard; als de toegang gemakkelijk is, is de 40ft eenvoudiger, goedkoper in onderhoud en heeft hij minder bewegende delen die kapot kunnen gaan.

Ten vierde brengt het gebouw van twee verdiepingen op 320 een premie met zich mee die vooral uit techniek en cranage bestaat in plaats van uit materialen. Stapelen vereist een ontworpen lastpad, momentverbindingen, een buitentrap en een tweede lift, en elk daarvan voegt arbeidsuren toe die niet worden teruggeschroefd.

Ten vijfde sluit de index grond, licenties, juridische kosten en werkkapitaal uit. Op een gehuurd stedelijk perceel kunnen deze items de bouwkosten doen afnemen. Daarom moeten exploitanten eerst de locatie bepalen voordat ze de eenheid kiezen.

Ten zesde is vracht een grotere variabele dan de grafiek aangeeft. Eén enkele 20ft-eenheid die internationaal wordt verzonden, kan 8 tot 15 indexpunten opleveren; Vier vouweenheden die samen worden verzonden, kunnen de vrachtbijdrage per eenheid met de helft verminderen.

Ten zevende kan de koelspecificatie elk van deze rijen op zichzelf met 15 tot 25 punten verschuiven. Een op afstand bedienbare inloopkoeler, een glycolbierleidingsysteem en een glazenwasser vormen samen een pakket dat in sommige versies meer waard is dan de containeromhulling.

Ten achtste gaat de index uit van een fabrieksuitrusting. Een op locatie gebouwde inrichting van dezelfde omvang kost doorgaans 20 tot 35 procent meer en duurt drie tot vijf weken langer, omdat transacties in een stalen doos in de open lucht moeten werken.

Ten negende is er een minimaal haalbare uitgave. Onder de figuur in de luikbalk eindigen projecten meestal met een omgebouwde tweedehands container met huishoudelijke apparatuur, en het percentage mislukkingen van deze bouwwerken – condensatie, stroomcapaciteit, afvoer – is hoog.

Ten tiende: behandel de hele index als een bereik van plus of min 15 procent, en houd er een contingentie van 10 procent bovenop. Staalprijzen, vrachttarieven en lokale arbeidskrachten bewegen allemaal sneller dan de meeste projectbudgetten aannemen.

Budgeteer eerst de inrichting en daarna de container. Een gemonteerde bar van 6 meter kost ruwweg 1,45 keer een kale schaal, en de opening wordt groter naarmate de koel- en afvoermogelijkheden groter worden.

Indeling van de containerbar en gastenstroom

De interne breedte van 2,35 m is de beperking die de indeling van elke containerbar bepaalt, en er is een eenvoudige rekenkundige test die u kunt uitvoeren voordat u iets ondertekent. Een achterbalk van 0,60 m diep, een werkgang van 0,90 m breed en een voorbalie van 0,60 m diep verbruiken 2,10 m, waardoor er 0,25 m speling overblijft. Daar past één barman comfortabel in en twee onhandig. Als uw servicemodel twee mensen nodig heeft die tijdens de piekuren naast elkaar werken, heeft u een unit van 12 meter nodig – waarbij de extra lengte, en niet de breedte, elke persoon een eigen station geeft – of een indeling waarbij de glazenwas en het ijs op een aparte run worden geplaatst.

Het is de moeite waard om de hoogte van de toonbanken goed te maken, omdat ze later niet meer kunnen worden gewijzigd zonder opnieuw te moeten worden vervaardigd. Een staande servicebalie bevindt zich op 1,05 tot 1,10 m; het achterbarwerkblad op 0,90 m; en een toegankelijk gedeelte op 0,85 m met een vrije knieruimte van minimaal 0,70 m, wat een gebruikelijke toegankelijkheidseis is en ook het gedeelte waar de meeste gasten de voorkeur aan geven. Een serveerluikdrempel wordt meestal op 1,00 m hoogte geplaatst met aan de buitenkant een uitklapbare plank van 0,30 m om drankjes tijdens de betaling op te laten rusten.

Wachtrijbeheer is het meest ondergewaardeerde element van barontwerp. Zes tot acht wachtenden hebben zo'n 8 tot 10 m² vrije ruimte buiten het luik nodig, en als die ruimte de route tussen de ingang en de toiletten overlapt, stort de service in. Plan de wachtrij zo dat deze nooit het circulatiepad van het terras kruist, en geef de kassapositie een duidelijke zichtlijn naar het einde van de rij, zodat het personeel problemen kan opmerken.

Binnen mogen drie werkzones elkaar nooit kruisen: de natte zone bij de glazenwasser en de ijsbak, de koude zone bij de koelkasten en koeldeur, en de servicezone bij het luik en de kassa. Een 20ft-eenheid kan ze alle drie bevatten als de lay-out van voren naar achteren loopt in plaats van van links naar rechts.

Voor locaties die tijdens regen of winter zitplaatsen binnen nodig hebben, opent een uitbreidbare unit met dubbele vleugels de breedte tot 6 m of meer, waardoor een echte loungeruimte achter de servicebalie ontstaat in plaats van een rij krukken tegen een muur.

Residentiële uitbreidbare containerruimte met dubbele vleugels Volledig ingerichte, uitbreidbare unit, klaar bij levering, met afgewerkt interieur, ingebouwde badkamer en extra breedte voor zitplaatsen binnen in loungestijl. Bekijk Product →

Verlichting verdient een eigen lijn. Stripverlichting onder de kast op de bar aan de achterkant, warme gerichte downlights boven de toonbank en verlichting op laag niveau op het terras zullen meer bijdragen aan de waargenomen kwaliteit dan welke binnenafwerking dan ook. Vermijd één centrale armatuur: dat vlakt de ruimte af en zet het personeel in de eigen schaduw aan de kassa.

Voer de gangberekening uit voordat u een indeling goedkeurt: achterbalk 0,6 m plus gangpad 0,9 m plus balie 0,6 m, zodat er slechts 0,25 m overblijft in een doos van 2,35 m, wat een eenpersoonsbar is.

Naleving, nutsvoorzieningen en locatiediensten

Bij nutsvoorzieningen blijven projecten met containerbars het vaakst hangen tussen fabricage en opening. De uitrustingslijst bepaalt de elektrische dienst en de elektrische dienst bepaalt of de locatie een upgrade nodig heeft die meer kan kosten dan de bar zelf.

Een 6 meter lange luikbar met koelkasten, een glazenwasser, verlichting en een koffiezetapparaat verbruikt doorgaans 6 tot 12 kW en kan vaak op eenfasige voeding werken. Een 12 meter lange gelagkamer met een externe koeler, airconditioning, een keukenlijn en externe verlichting zal 15 tot 25 kW verbruiken en heeft driefasige stroom nodig met een verdeelbord dat geschikt is voor toekomstige toevoegingen. Vraag de fabrikant om een ​​laadschema voordat de elektricien een offerte uitbrengt; gissen hier leidt tot hinderlijk struikelen op de openingsavond.

• Water: een boordtank van 200 tot 500 liter is normaal voor locaties zonder netaansluiting; zorgen voor een vulpunt dat toegankelijk is zonder de bar te betreden.
• Afvoer: 32 tot 50 mm afvoerleidingen met een vetafscheider op elke gootsteen en een vuilwatertank waarbij afvoer naar een afvoer niet is toegestaan.
• Gas: cilinders buiten opgeslagen in een geventileerde kooi met minstens 1 m afstand tot openingen, nooit in de unit.
• Ventilatie: 10 tot 15 luchtverversingen per uur boven een kook- of glazenwaszone, waarbij de afzuiging weggeleid wordt van de zitplaatsen.
• Brand: twee uitgangen zodra de bezetting groter is dan ongeveer 60 personen, een vrije uitgangsbreedte van 0,9 m, en blussers gemonteerd aan de servicezijde.
• Lawaai: veel locaties beperken de muziek tot 55 dB aan de grens, waardoor de bedienende kant meestal van de buren af ​​moet zijn gericht.

Sanitaire voorzieningen zijn een compliance-item dat tot de laatste maand wordt uitgesteld en vervolgens een herontwerp afdwingt. Voor een buitenlocatie met 100 zitplaatsen zijn twee of drie toiletten plus één toegankelijke unit een gebruikelijke vereiste, en het aansluiten ervan op de riolering is op een gehuurd perceel vaak onmogelijk. Zelfstandige draagbare toiletten lossen dit op: ze komen compleet aan, behoeven geen uitgraving en kunnen leeggepompt worden op basis van een servicecontract. Een draagbaar tweepersoonstoilet voor buiten is de gebruikelijke keuze voor een locatie van die omvang, met een eenpersoonsunit als back-up.

Draagbaar buitentoilet voor twee personen voor evenementen en locaties Zelfstandig heren- en damestoilet met verlichting en externe handenwasbak, binnen enkele minuten inzetbaar voor evenementen, bouwplaatsen en tijdelijke locaties. Bekijk Product →

Brandstrategie verdient een vroeg gesprek met de gemeente, omdat een stalen kist met één deur voor een inspecteur heel anders leest dan een bar met twee. Waar een tweede uitgang onmogelijk is, voldoet een naar buiten openend luik dat groot genoeg is voor uitgang soms aan de eis, maar zorg dat u dit vóór de fabricage schriftelijk vastlegt, niet erna.

Zorg ervoor dat het laadschema en de brandstrategie worden goedgekeurd voordat het staal wordt gesneden. Beide zijn goedkoop om op papier te verwisselen en duur om te verwisselen in een kant-en-klare verpakking.

Een fabrikant of leverancier van containerbars kiezen

De meest bruikbare vraag bij de selectie van leveranciers is niet "wat is uw prijs", maar "wat is uw fabriek". Een containerbar is een gefabriceerde staalconstructie met een gebouwschil en een voorzieningenuitrusting, en de kwaliteit van de lasnaden, het verfsysteem en de wapening rond openingen wordt bepaald op de werkvloer en niet in een brochure. Een leverancier van containerhuizen die echt produceert, laat graag een video met een rondleiding door de fabriek zien, een stuk papier en de naam van de staalfabriek waar hij koopt.

Welke route u ook neemt, verifieer zes dingen voordat u een aanbetaling doet. Ten eerste de staaldikte op wanden en rails: 2,5 mm is het instapniveau, 3,0 mm en hoger is een beter voorstel voor de lange termijn. Ten tweede, hoekgietstukken en hun certificering. Ten derde de verfspecificatie in microns, niet in bijvoeglijke naamwoorden. Ten vierde, isolatietype en dichtheid, doorgaans 38 tot 42 kg/m³ voor polyurethaanplaten. Ten vijfde de wapeningstekening voor elke opening. Ten zesde: een leveringsschema met benoemde mijlpalen, geen enkele vage datum.

Certificering heeft een grote betekenis bij de vergunningverlenende autoriteiten. ISO 9001 vertelt u dat de fabriek een gedocumenteerd kwaliteitssysteem heeft; EN 1090 uitvoeringsklasse 2 of hoger is van belang als de unit in de EU wordt geïnstalleerd; een geldig CSC-kenteken is van belang als de container over zee reist. Als een leverancier deze niet kan produceren, is dat informatie op zich.

Het helpt ook om te kijken naar wat de fabriek nog meer bouwt. Een fabriek die modulaire huizen, prefabhuizen en draagbare wooncontainers naast barunits produceert, beschikt doorgaans over een volwassen paneelsysteem, een stabiele aanvoer van isolatie en schrijnwerk, en de procesdiscipline die voortkomt uit herhaalde productie. Een fabriek die alleen barboxen assembleert, zal eerder leren van uw project.

Let ten slotte op wie de inbedrijfstelling verzorgt. Een goede fabrikant levert bedradingsschema's, klepschema's, een lijst met reserveonderdelen en een korte checklist voor inbedrijfstelling, en begeleidt uw elektricien en loodgieter via een videogesprek door de aansluitingen. Dat ene uur ondersteuning voorkomt de meeste mislukkingen in de eerste week.

Vraag naar de fabriek, niet naar de catalogus. Staaldikte, verfmicrons en de wapeningstekening voor elke opening vertellen u meer over een leverancier van containerstaven dan welke prijslijst dan ook.

Transport-, leverings- en installatielogistiek

Logistieke beslissingen worden vroeg genomen, maar laat betaald. Een afgewerkte 20ft containerbalk weegt na montage 3,5 tot 5 ton, wat ruim binnen de capaciteit van een mobiele kraan van 25 ton ligt op een straal van 10 tot 12 meter, maar alleen als de kraan dichtbij genoeg kan komen. Als de locatie langs de toegangsroute een poort van 3 meter of bovengrondse kabels heeft, wordt de kraanradius groter en verdubbelen de liftkosten.

Toegang tot de locatie is de moeite waard om fysiek te meten in plaats van vanaf een kaart. Je hebt ongeveer 4 meter vrije poortbreedte nodig, een stevige verharde ondergrond voor de stempels van de kraan en een draaioppervlak van ongeveer 12 meter voor een starre bestelwagen. Waar de toegang echt beperkt is, is een opvouwbare of inklapbare eenheid vaak het enige werkbare antwoord, omdat deze op een lagere hoogte arriveert en ter plaatse wordt uitgevouwen in plaats van in een krappe opening te worden gehesen.

De fundering voor een containerbar is meestal eenvoudiger dan klanten verwachten. Een verdicht grindvlot van 150 mm met betonnen kussentjes onder elke hoekbekisting is voldoende voor een eenheid van één verdieping, op voorwaarde dat de kussentjes waterpas zijn tot op ongeveer 5 mm over de voetafdruk. Als u die tolerantie overslaat, lopen de deuren vast, lopen de schuiven van een uitbreidbare eenheid vast en komt de glazenwasser nooit waterpas te staan.

1. Bevestig het kraanplan en de hijspunten vóór verzending; til nooit op de gegolfde wanden.
2. Plaats de vier hoekkussens, controleer het niveau diagonaal, plaats vervolgens het apparaat en monteer de twistlocks.
3. Sluit de stroom, het water en de afvoer aan en voer vervolgens een druktest uit op de leidingen voordat u de toevoer opent.
4. Laat koel- en bierleidingen minimaal 24 uur vóór gebruik in bedrijf zijn.
5. Fotografeer de voltooide installatie, inclusief aansluitingen, voor garantiegegevens.

Zeevracht voegt nog een laag toe. Een enkele 20ft bar wordt verzonden als één 20ft container, wat eenvoudig maar duur is per eenheid. Een kubus van 40 voet hoog kan twee eenheden van 20 voet vervoeren als ze als vracht worden geladen in plaats van als containers te worden verzonden, en een stapel van vier opgevouwen eenheden past in een kubus van 40 voet hoog. Bij bestellingen van meerdere eenheden kan de vracht per reep met de helft dalen – een grotere besparing dan de meeste prijsonderhandelingen opleveren.

Plan een inbedrijfstellingsdag op locatie. Zelfs bij een goed gebouwde unit moet de elektrische voeding fase voor fase worden gecontroleerd, moet het watersysteem worden doorgespoeld, moet de gasleiding door een gekwalificeerde installateur op druk worden getest en moet het personeel op de isolatiepunten worden getraind. Niets van dat alles is moeilijk; het wordt allemaal overgeslagen als de openingsdatum krap is.

Meet de poort op voordat u de container bestelt. Een toegangsweg van 3 meter kan van een eenvoudige kraanlift een project maken waarvoor in plaats daarvan een vouwunit nodig is.

Onderhouds- en bedrijfskosten over vijf jaar

Een containerbar is een onderhoudsarm gebouw, maar ‘laag’ is niet ‘geen’. Het realistische jaarlijkse onderhoudsbudget bedraagt ​​1,5 tot 3 procent van de kapitaalkosten, geconcentreerd op vier gebieden: de buitencoating, de afdichtingen, de koeling en de vloer bij het serviceluik.

Het buitenverfsysteem is het grootste onderdeel. Op een locatie aan de kust of met een hoge luchtvochtigheid moet u elke zes maanden controleren op verkrijting en micro-blaasjes en een nieuwe laag plannen na drie tot vijf jaar. Opnieuw coaten kost een fractie van een repanel, en de faalwijze – corrosie die begint bij de lasnaden en rond openingen – is altijd goedkoper om vroegtijdig op te sporen.

Kitvoegen rondom luiken, doorvoeringen en dakranden dienen tweemaal per jaar te worden gecontroleerd en indien uitgehard te worden vernieuwd. Het binnendringen van water in een containerstaaf komt vrijwel nooit door het staal; het komt door een defecte kitrups waar niemand naar keek.

Condensatie is de onzichtbare kosten. Een stalen bak met warme vochtige lucht binnen en koud staal buiten gaat zweten en het vocht komt achter de bekleding en onder de vloer terecht. De oplossing is een doorlopende dampremmende laag die tijdens de productie is aangebracht, plus ventilatie die daadwerkelijk draait. Afzuiging op een timer tijdens bedrijfsuren is in de meeste klimaten voldoende.

Voor het onderhoud van de koeling en de bierleidingen moet het schema van de fabrikant van de apparatuur worden gevolgd, doorgaans tweemaal per jaar een batterijreiniging en een gascontrole op een drukke locatie. Bij een glycolsysteem moet de koelvloeistofconcentratie jaarlijks worden gecontroleerd, en de trekleidingen moeten wekelijks worden gereinigd. Dat is een operationele taak, geen onderhoud, maar het is de meest voorkomende reden dat een goede bar een slechte reputatie krijgt.

Vloeren krijgen een stootje bij het luik en rond de glazenwasser. Een vinyl van 2 mm met een lasnaad en een holle rand gaat bij normaal gebruik vijf jaar mee; een stootverbonden plaat zal binnen achttien maanden loskomen. Als de unit regelmatig wordt verplaatst, geef dan een zwaardere slijtlaag en een rubberen afwerking op.

Reserveer 2 procent van de kapitaalkosten per jaar voor onderhoud en inspecteer de kit elke zes maanden. Bijna alle waterschade aan containers begint bij een verbinding, niet in het staal.

Veelgestelde vragen over de containerbar

Elke FAQ hierboven komt terug op één principe: regel de inrichting, de dienstverlening en de toestemming voordat de container wordt gefabriceerd, want die drie bepalen of het project op tijd open gaat.

Wat u moet beslissen voordat u een containerbar bestelt

De volgorde die werkt is niet de intuïtieve. De meeste kopers beginnen met een containerprijs, ontwerpen vervolgens de bar en ontdekken vervolgens de services en toestemmingsproblemen. De projecten die op tijd van start gaan, doen het omgekeerd: ze bevestigen eerst de locatie, de stroomvoorziening, de afvoer en de brandstrategie, ontwerpen vervolgens een lay-out die aan deze beperkingen voldoet, kiezen vervolgens een configuratie en vragen dan pas aan een fabrikant van containerhuizen om een ​​offerte uit te brengen binnen een bepaalde scope.

Vier beslissingen bepalen alles stroomafwaarts. Hoe vaak zal de eenheid bewegen? Dat ene antwoord elimineert de helft van de configuratietabel. Hoeveel medewerkers werken er in de spits achter de balie? Dat beslist sneller dan welke capaciteitsberekening dan ook. Is de locatie seizoensgebonden of het hele jaar door? Dat bepaalt de isolatie en de HVAC-specificatie. En wie de eigenaar is van het terrein – want een driejarig huurcontract met een verhuisclausule is een heel ander investeringsscenario dan eigen grond.

Zodra deze zijn geregeld, wordt het koopproces eenvoudig: maak een specificatie op met afmetingen, laadschema, isolatiewaarden en openingstekeningen; vraag drie fabrieken om ertegen te citeren; vergelijk geleverde en geïnstalleerde totalen in plaats van prijzen af ​​fabriek; en controleer het verfsysteem, de staaldikte en de hoekgietstukken voordat u tekent. Een containerbar is een eenvoudig gebouw. De complexiteit zit volledig in de uitrusting en het papierwerk, en beide zijn veel goedkoper om op papier goed te krijgen dan in staal.

Site, diensten en toestemming eerst; lay-out tweede; container derde. Draai die volgorde om en u betaalt voor wijzigingen in staal in plaats van op papier.

Gerelateerde bronnen

Naast deze gids zijn twee pagina's de moeite waard om te lezen: de ene laat zien hoe containerconstructies worden gebruikt voor kantoren, cafés, bars en beurshallen, en de andere behandelt ontwerp-, kosten- en specificatiebeslissingen voor het bredere bereik van containerbouw.

Commerciële ruimtes: kantoren, cafés, bars en beurshallen Gids voor containerhuizen: ontwerp, kosten en modern leven

Bars maken deel uit van een bredere commerciële containermarkt, dus als u bekijkt hoe kantoren, cafés en beurshallen zijn gebouwd, kunt u uw eigen specificaties aanscherpen.